Tagged By โรคห่าระบาด

ตำนาน

เรื่องเล่าเรื่องหลอน ตำนาน เปรตวัดสุทัศน์

, , No Comment

ตำนาน

ตำนาน เปรตวัดสุทัศน์

เป็น ตำนาน ที่เกิดขึ้น มันไม่ใช่เพียงแต่เรื่องเล่าแต่ว่ามันเป็นตำนานที่เกิดขึ้นจริง ที่เขาว่ากันว่ามันเป็นแดนนรกจำลองดีๆนี่เอง เรื่องราวของ วัดสระเกศ (ภูเขาทอง) นั้น ในสมัยก่อนเคยศูนย์รวมของนกแร้งนับพันสาเหตุจากโรคห่าระบาดเมืองในช่วงรัชกาลที่ 2 มีผู้เสียชีวิตหลายหมื่นคนภายในช่วงเวลาเพียงแค่ไม่กี่วัน กลายเป็นเมืองที่คนตาย ทุกตารางนิ้วเต็มไปด้วยศพ ในสมัยก่อนวัดสระเกศ เป็นจุดที่ทางการนำศพที่ตายจากโรคห่าระบาด ซึ่งมีคนเสียชีวิตหลายหมื่นคน ทุกตารางนิ้วเต็มไปด้วยศพ ทำให้เป็นจุดศูนย์รวมของแร้งนับพัน เขาจะขุดหลุมแล้วเอาศพมากองรวมกัน

เพราะจำนวนศพมากมายไม่สามารถเผาได้ไหว เลยใช้วิธีให้แร้งกำจัดศพให้ และสาเหตุที่ต้องเป็นวัดสระเกศก็เพราะ เมื่อสมัยก่อนนั้นมีกฎห้ามเผาศพกันในเมือง และประตูเมืองที่สามารถนำศพผ่านได้ก็มีอยู่ประตูเดียวที่เรียกกันว่าประตูผี ซึ่งอยู่ใกล้กับวัดสระเกศมากที่สุดนั่นเอง เมื่อพูดถึงแร้งวัดสระเกศแล้ว จะไม่พูดถึง เปรตวัดสุทัศน์ ก็ไม่ได้เพราะว่ามักได้ยินพูดคู่กันเสมอ เปรตเป็นมนุษย์ที่ทำบาปกรรมแบบขั้นสุด เมื่อตายไปแล้วจะเกิดเป็นเปรตเพื่อชดใช้กรรมที่ทำไว้เมื่อยังเป็นมนุษย์ ปากเท่ารูเข็ม มือใหญ่เท่าใบลาน มักปรากฎตัวตอนกลางคืน

สมัยก่อนบรรยากาศแถววัดสุทัศน์จะน่ากลัวมากๆ มักมีคนเล่าว่าพบเห็นผีเปรตอยู่เสมอ แต่บ้างก็บอกว่า นั่นคือเงาจากเสาชิงช้า ความเชื่อแต่ครั้งต้นกรุงรัตนโกสินทร์เกี่ยวกับเรื่องราวของเปรตแห่ง วัดสุทัศนเทพวรารามราชวรมหาวิหาร ที่เล่ากันว่าที่วัดแห่งนี้มักมีเปรตปรากฏกายในเวลากลางคืนเป็นที่น่ากลัวอย่างยิ่ง ประกอบกับอหิวาตกโรคที่ระบาดจนมีผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมากในรัชสมัยรัชกาลที่ 2 จนเผาศพแทบไม่ทัน ณ วัดสระเกศ จนมีคำกล่าวคล้องจองกันว่า “แร้งวัดสระเกศ เปรตวัดสุทัศน์”

ซึ่งแท้ที่จริงแล้ว เรื่องเล่าเปรตวัดสุทัศน์ฯนั้น มาจากภาพวาดบนฝาผนังในอุโบสถ ที่เป็นรูปเปรตตนหนึ่งนอนพาดกายอยู่ และมีพระสงฆ์ยืนพิจารณาอยู่ ซึ่งภาพนี้มีชื่อเสียงมากในสมัยอดีต เป็นที่เลื่องลือกันของผู้ที่ไปที่วัดแห่งนี้ว่าต้องไปดู และสิ่งที่ผู้คนเห็นว่าเป็นเปรตนั้น ผู้คนที่อาศัยอยู่บริเวณวัดแห่งนี้มายาวนานบอกว่า แท้ที่จริงแล้วเป็นเงาของเสาชิงช้าที่อยู่หน้าวัด ในสายหมอกยามเช้าต่างหาก อันนี้ก็แล้วแต่ความเชื่อและวิจารณญาณส่วนบุคคล…

Read Post →